یک دیدگاه اشتباه درباره ی نوجوان

نگرش ما در مواجهه با نواجوانان

نحوه ی برخورد و مواجهه با نواجوانان  برخاسته از نوع نگرش ما به آنان است

نگرش یعنی نظامی بادوام و سه عنصری،

1 عنصر شناختی، 2احساسی و 3 تمایل به عمل

نگرش به این دلیل خیلی مهم است که احساس و رفتار ما را در برابر نوجوانان  تعیین می کند

تصور اکثر افراد جامعه و حتی بعضی از متخصصین (مشاوران، روانشناسان، معلمان و مربیان و…) نگاهشان به نوجوان اگر نگوییم منفی است، دست کم می توان گفت نگاه خوش بینانه ای نیست که گاهی آنان را موجوداتی مزاحم، هنجارشکن، سرکش، طغیان گر، فاسد و… معرفی می کنند و مشخصا این دوران را دوره بحران می گویند
آیا واقعا همینطور است ؟
شما چطور فکر می کنید ؟
با این نگرش موافق هستید؟
در ادبیات امروز دوره نوجوانی در بهترین حالتش با کلمه بحران همراه است که با یک جستجو ساده به آن خواهید رسید
اجازه بدهید چند نمونه کوتاه از نگاه افراد در طول تاریخ ذکر کنیم
به عنوان نمونه راجرز در کتاب روان شناسی نوجوانی می نویسد: سقراط جوانان زمان خود را افرادی معرفی می‌کند که به جای خدمت به والدین خود همانند یاغیان به بزرگترها و ولی نعمتان خود بی‌احترامی می‌کنند سقراط می‌گوید جوانان فاقد منش هستند و موقعی که والدین و بزرگترها به اتاق وارد می‌شوند حتی از جای خود بر نمی‌خیزند هنگام صحبت نیز با مخاطب خود بی‌ادبانه حرف می‌زند
یا حسن بصری که از جمله بزرگان عرب در عصر اول اسلام : فرزند چه بد چیزی است، اگر زنده بماند مایه عذاب و ناراحتی است و اگر بمیرد زندگی مرا تهدید به نابودی می کند.

اما واقعا و نوجوان کیست و چطور باید به آنها نگریست؟
معمولا 12 تا 15 را نوجوانی اول 15سال به بعد را دوره جوانی یا شروع دوره نوجوانی دوم می نامند.

آلبرت شوایتز این دوره را دوره گسترش فکری می داند

سوسیه از جوانی به عنوان دوره خروج از کودکی و جلوس بر تخت تفکر نام می برد

کهلبرگ جوانی را سن شکوفایی عقلی توصیف می کند

موریس دبس روان شناس و صاحب نظر تعلیم و تربیت از این دوره به عنوان گسترش سریع افق فکری تعبیر می کند

امیرالمومنین سرعت ذهنی و تیزبینی جوانان را بیش از پیران می داند و می فرمایند:
هرگاه در مسئله ای محتاج مشورت شدی ، آن را بر جوانان عرضه کن زیرا آنان با فراست تر و تیزفهم ترند، سپس آن را به نظر پیران و سالخوردگان برسان تا آن را بررسی کرده و به خوبی آن را مورد سنجش قرار دهند چرا که تجربه پیران بیشتر است
اگر با دقت بیشتری نگاه کنیم ویژگی های منحصر به فرد و قابل تحسین و شگفت انگیزی را در می یابیم و اگر به عنوان والد، مربی، مدیر یا هر شخصی که با نوجوان یا جوان در ارتباط است ارزشمندی این دوره را متوجه شویم قطعا نوع سیاست گذاری ، برنامه ریزی و مواجهه با نوجوانمان به عنوان والد، مربی و… متفاوت خواهد بود

سرمایه بزرگ

اگر با افرادی که با به میانسالی و پیری گذاشته اند همصحبت شوید قطعا از سرمایه گرانقدری چون جوانی و نوجوانی سخن به میان خواهند آورد و شما را توصیه به استفاده بهتر از این دوران به عنوان جوان خواهند کرد
ویژگی هایی چون سرشت پاک
دور بودن از دورویی
سخت کوشی
قدرت جسمی و فکری
انرژی بالا
نوع دوستی
سرزندگی و نشاط و شادابی و…. ویژگی های خوب دوران نوجوانی است.

می توان این سن را شروع دوران مسئولیت پذیری شان دانست و باید بپذیریم که آنها انتخابگر هستند بین خوبی و بدی ، درست و نادرست و از همین جهات به دنبال ساختن هویت خودشان هستند و گاهی برخلاف خواسته ها و علایق پدران و مادران و مربیان عمل می کنند که شاید خوشایندمان نباشد.

همانطور که می دانید امروزه منابع انسانی بیشتر از منابع غیر انسانی مورد توجه است در حقیقت نوجوانان و جوانان گنج واقعی و سرمایه های حقیقی هر اجتماعی هستند و این بسته به آموزش و هدایت درست دارد و یکی از ویژگی های خوب این دوران ضمیری بسیار پذیرا و آماده جهت آموزش است چه از لحاظ کیفیت چه از لحاظ کمیت و علاوه بر این نوجوانان گرایش و شتاب به کارهای خوب دارند و از خودشان این را نشان می دهند که کار را برای مربیان و افرادی که جهت آموزش فرزندانمان انتخاب کردیم آسان می کند و از جهتی هم کار را سخت می کند که در مسایل اخلاقی گفتار و رفتار اگر در تضاد باشد یا تناقضی را ببینند ساکت نخواهند نشست گاهی با کلام و گاهی با رفتار و.. و در این مسیر باید مراقب فرزندانمان باشیم که آسیبی به روح و روان و روابط اجتماعیشان نرسد و فضایی ایمن را جهت خروج از کودکی به دوران جوانی شان داشته باشند

دوران کارورزی نوجوانان برای ورود به بزرگسالی

به تعبیری دیگر نوجوانان دوران کارورزی زندگی شان را در کنار ما می گذرانند و شما به عنوان مربی در زندگی آینده شان نقش بسیار مهمی برعهده دارید
کدام یک از ما بودیم که در دوران کارورزی اشتباهاتی نداشته باشیم، کدام از ما جهت برآورده شدن خواسته هایمان اقدامات اشتباهی انجام ندادیم و… این امر طبیعی است که مرییان اشتباهات و کاستی های از کارورزشان ببینند.
اما ما آنها را موجوداتی بی خاصیت و هنجارشکن و… می بینیم یا افراد با ویژگی های خوب که ممکن است اشتباهات و کوتاهی ها ی هم داشته باشند؟

با توضیحات کلی بالا متوجه شدیم برخلاف تصور و تفکری غالبی که راجع به نوجوان وجود دارد، نوجوانان افرادی با پذیریش بالا و میل به خوبی ها را در حد بالا دارند البته ویژگی های مثبت دیگری را هم نام بردیم علاوه بر اینها خداوند در این دوران نوجوانان را کرامت داده و به آن ها اجازه داده است تا با مسئولیت خود راه زندگی خود را برگزینند. نوجوانان مشتاق ورود به دوران جوانی و بزرگسالی هستند البته قرار نیست خوش بینی احمقانه داشته باشیم و اگر از نوجوانان ما اشتباهات مهلکی سرزد چشم ببندیم و به نگاه به ظاهر مثبت خود ادامه دهیم اصلا اینطور نیست و اتفاقا در این دوران طلایی خطرات زیادی هم وجود دارد که نوجوانان ما در معرض مبتلا شدن به آن ها هست که اگر ما سیاست گذاری و برنامه ریزی درستی داشته باشیم در مواجهه با این مسائل آن را حل می کنیم یا پیشگیری می کنیم .
حال اگر دید ما به نوجوان دید خوبی باشد احساس ما نسبت به موقعیت حال و آینده شان متفاوت خواهد شد و نوع رفتارمان هم تغییر خواهد کرد.